Biohistorija – Propast i uništenje Zapada

U martu 2003. godine Sjedinjene Države i njihovi saveznici napali su Irak, pokušavajući da unište Sadama Huseina i tako donesu mir i demokratiju. Više od deset godina kasnije, sa potrošenim trilionom dolara i bezbrojnim izgubljenim životima, povukli su se, a da nisu postigli ni jedan cilj. Nova vlada je pokazala da je malo demokratskija od stare i ugrožena je brutalnim djelovanjem ISIL-a.

Odgovor na zagonetku o tome zašto Irak nije postao mirna demokratija može se naći u studiji zajednice koja je napravljena prije pedeset godina u Egiptu, drugoj arapskoj zemlji sa veoma sličnom kulturom. Narod Egipta težio je samo da prihvati autoritet koji je bio oštar i zastrašujući, ukazujući na fundamentalno drugačiji temperament od ljudskog u demokratskim zemljama Zapada. Ljudi su o autoritetu smatrali da nužno uključuju tvrdnju o moći i dominaciji, i nisu mogli da poštuju one koji nisu prikazali te atribute. Pišući o osamnaestom stoljeću, primijećeno je da, “ako su seljacima upravljali milosrdni multazini, prezirali su njega i njegove agente, odbijali plaćanje poreza, nazivali ga ženskim imenima… Oni i dalje smatraju vladine službenike agencijama nametanja i kontrole, a time i straha. “

Brutalni i zastrašujući narodi stvaraju najdjelotvornije vladare. Slabi vladari su ignorisani ili odbačeni. Sjedinjene Države i njihovi saveznici mislili su da bi uklanjanje Sadama pretvorilo Irak u mirnu demokratiju. Oni su pogriješili, jer je Sadamova vladavina samo odražavala vrstu vodstva koje je većina Iračana temperamentno prihvatila. Isto se može reći i za narode pogođene Arapskim proljećem posljednjih godina – bilo da se radi o haosu (Libija i Sirija) ili o obnovi autokratije (Egipat). Slični obrasci nastali su nakon ruske revolucije 1917. ili francuske revolucije 1789. godine. Okončanje jedne autokratije brzo je dovelo do druge i još brutalnije autokratije.

Ideja da ekonomski i politički sistemi odražavaju prevladavajući temperament nije konvencionalna mudrost, ali nije ni originalna. Niti je originalno da takvi stavovi imaju fiziološku osnovu. Nedavna istraživanja su pokazala da su stavovi prema pitanjima kao što su politika, religija i smrtna kazna duboko ukorijenjeni u biologiji i da su “razlozi” koji su im dati u velikoj mjeri racionalizovani.

Pratite nas na društvenim mrežama.

1 thought on “Biohistorija – Propast i uništenje Zapada”

Komentariši

Vaša email adresa neće biti objavljivana. Neophodna polja su označena sa *